شنبه 31 شهریور 1397

بنیاد ملی نخبگان

بنیاد نخبگان استانها

بنیاد نخبگان استانها

پیوندها

حسب‌حال یک فعال فرهنگی بنیاد ملی نخبگان

اگر هنوز ايراني بودنمان را مايه افتخار مي‌دانيم و اگر دل‌آزرده مي‌شويم از خداحافظي با دوستان توانمندي که کشور را با مشکلاتش رها مي‌کنند و عازم ديار ديگري مي‌شوند، بياييم اندکي، فقط اندکي، از ديني را که به دانش‌آموزهاي اين سرزمين داريم، ادا کنيم. زمزمه محبت، گم‌شده امروز بچه‌هاي ماست...

اگر هنوز ايراني بودنمان را مايه افتخار مي‌دانيم و اگر دل‌آزرده مي‌شويم از خداحافظي با دوستان توانمندي که کشور را با مشکلاتش رها مي‌کنند و عازم ديار ديگري مي‌شوند، بياييم اندکي، فقط اندکي، از ديني را که به دانش‌آموزهاي اين سرزمين داريم، ادا کنيم. زمزمه محبت، گم‌شده امروز بچه‌هاي ماست...

پایگاه اطلاع‌رسانی بنیاد ملی نخبگان:
من از ديدن جماعت دانش
آموز همان حسي را دارم که بيشتر مردم پشت ويترين شيرينيهاي تر دارند. همان حسي که زنها را ميکشاند سمت ويترين طلافروشي، من را از شرق تهران ميکشاند به غرب، و سر کلاس ميبرد... آن وقت من ميايستم و با شگفتي، با لذت، با دقت و با هيجان دانشآموز تماشا ميکنم.

اگرچه تنوع زيادي در اين جماعت هست، اما شيريني تر، شيريني تر است! حتي بدمزه
هايش هم  دستکم در تماشا، چشم را مينوازد. در کنار تمام لذتهاي بينظيري که در مدرسه هست، مدرسه براي من دريچه همه تحولات است. هرجاي مملکت که عيب و ايرادي هست، به گمانم بايد اصلاحش را از اينجا و با کمک اين بزرگ فرزندانِ به ظاهر کوچک شروع کرد! اين همان چيزي است که مردم ما سالهاست که فراموش کردهاند. من در تمام سالهايي که در مدرسه کار کردهام، به خاطر انتخابم، نگاههاي تاسفبار اطرافيانم را همراه خودم اين طرف و آن طرف کشاندهام.

کمتر کسي است که از کار کردن يک انسان موفق با سابقه تحصيلي چشم
گير در مدرسه احساس تاسف نکند. آدمها گمان ميکنند در استاد دانشگاه شدن لطفي هست که يکهزارم آن در معلم مدرسه شدن نيست. هرکس که دستش به جاي نانوآبداري بند ميشود، بايد همانجا را بچسبد. کسي سر از مدرسه درميآورد که از همه جا مانده باشد. گاهي در کلاس با دانشآموزهايم حرف ميزنم. دغدغه اصلي آنها اين است که معلمشان در دانشگاه چه خوانده و چه رتبهاي در کنکور آورده و براي اين رتبه روزي چند ساعت درس خوانده. برايم عجيب است که حتي خود بچهها هم انتظار ندارند آدمي با رزومه تحصيلي درست و حسابي را سر کلاس ببينند. حتي خودشان ميگويند چرا آمدهايد براي ما وقت ميگذاريد؟ چرا نرفتهايد خارج؟ چرا نرفتهايد وکيل بشويد؟ چرا...؟

يک بار بهشان گفتم: «اگر ما برويم، چه کسي بيايد براي شما کار کند؟» نگاهم کردند. بعدها گفتند که دلشان غنج رفته است. چون هيچوقت گمان نميکردند آدمهاي مهمي باشند. هرگز کسي اين را بهشان نگفته بوده. چيزهاي زيادي هست که اين روزها براي کشور ما عيب و ايراد محسوب ميشود. مشکلات و سختيهايي هست که دوستان من را به خارج از کشور ميکشاند. همه آنچه در جامعه مشکلات بزرگ و لاينحلي به نظر ميرسند، يک روزي در فضاي مدرسه و در روند تربيت انسانها، قابل حل بودهاند. ما مدرسه را خيلي دستکم گرفتهايم.

تمام کارکردهاي ريز و درشت آن را رها کردهايم و تنها استفادهاي که از آن ميکنيم، توليد رتبه کنکور است. کمترين ديني که ما به سرزمينمان داريم، بابت روزهايي است که به ما فرصت تحصيل در مدرسه داده است. اگر در روزهاي جواني و قدرتمندي، به جاي ديدن و رنجيدن، به جاي غصه خوردن و رفتن، بمانيم و هرکدام يکي از مشکلات اطرافمان را حل کنيم، يک روزي بالاخره تمام ميشوند. اگر ميخواهيم براي حل مشکلات ريز و درشت جامعهمان سختي کمتري بکشيم، راهحلش تمرکز کردن روي مدرسه است. دانشگاه مهم است، اما مدرسه اثرگذارتر است. به اينها که فکر ميکنم، هر بار  مدرسه را بيشتر دوست ميدارم، چون انصافا دريچه تحولات بزرگ است...

اگر هنوز ايراني بودنمان را مايه افتخار ميدانيم و اگر دلآزرده ميشويم از خداحافظي با دوستان توانمندي که کشور را با مشکلاتش رها ميکنند و عازم ديار ديگري ميشوند، بياييم اندکي، فقط اندکي، از ديني را که به دانشآموزهاي اين سرزمين داريم، ادا کنيم. زمزمه محبت، گمشده امروز بچههاي ماست...

اگر پيدايش کنيم... جمعه به مکتب آورد طفل گريزپاي را...


منبع: ماهنامه سرآمد/ ماجده محمدی

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA

تاریخ انتشار : 1393/06/24
کد : 73165
تعداد بازدید: 136

    تمامی حقوق متعلق به این سایت برای بنیاد ملی نخبگان محفوظ می باشد
آدرس: خیابان آزادی- بین خیابان نواب و رودکی- جنب کوچه طاهرنیا- پلاک 209 تلفن: 63478000 - 09601