یکشنبه 30 اردیبهشت 1397

بنیاد ملی نخبگان

بنیاد نخبگان استانها

بنیاد نخبگان استانها

پیوندها

نتیجه کارآفرینی بالاتر از مسائل مادی است

یک کارافرین ایرانی می‌گوید: براي به دست آوردن هر ارزشي، باید سختي کشيد، گاهي نتيجه‌اي که از کار به دست مي‌آيد، از درآمد و مسائل مادي مهم‌تر و ارزشمندتر است. اگر مي‌خواهيم در کشور پيشرفت کنيم، مدل ذهني‌مان بايد تغيير کند.

یک کارافرین ایرانی می‌گوید: براي به دست آوردن هر ارزشي، باید سختي کشيد، گاهي نتيجه‌اي که از کار به دست مي‌آيد، از درآمد و مسائل مادي مهم‌تر و ارزشمندتر است. اگر مي‌خواهيم در کشور پيشرفت کنيم، مدل ذهني‌مان بايد تغيير کند.

پایگاه اطلاع‎رسانی بنیاد ملی نخبگان: با وجود آن‌که هيچ‌وقت منابع مالي آن‌چناني در اختيار نداشته و با سختي و پله‌پله کارش را پيش برده، حرف‌هايش به هيچ عنوان بوي يأس و خستگي نمي‌دهد. محبوبه ايلدرآبادي که با کمک همسرش شرکت سخت‌افزاري و نرم‌افزاري راه سبز چهلستون را راه انداخته و مديرعامل اين شرکت است، اعتقاد دارد که براي ايجاد ارزش افزوده بايد سختي کشيد و نبايد چشم کارآفرينان به دست دولت باشد. او چيزهايي را که در اين شرکت به دست آورده، بالاتر از مسائل مادي مي‌داند و با وجود همه مشکلات، آينده شرکت خود را بسيار روشن مي‌بيند.

 شرکت راه سبز چهلستون در چه حوزه‌اي فعاليت مي‌کند؟

ما در دو حوزه فعاليت مي‌کنيم؛ يکي توليد تجهيزات ابزار دقيق و ديگري اتوماسيون صنعتي.

اساسا هر جايي در صنعت که نياز به اندازه‌گيري، نشان دادن و کنترل يک پارامتر وجود داشته باشد، از تجهيزات ابزار دقيق استفاده مي‌شود. مثل وقتي مي‌خواهند در يک محيط صنعتي دما را در محدوده خاصي نگه دارند، يا اندازه ماده را در يک مخزن مشخص کنند و... در اصل تجهيزات ابزار دقيق، حوزه بسيار گسترده‌اي است و در همه صنايع بزرگ و کوچک کاربرد دارد. ما در اين بخش، تجهيزات اندازه‌گيري سطح را توليد مي‌کنيم که بالاي مخازن نصب مي‌شود و بدون تماس با ماده داخل مخزن، سطح ماده را اندازه مي‌گيرد. اين در همه صنايعي که با مخزن سروکار دارند، استفاده مي‌شود، اعم از نفت، گاز ، پتروشيمي، توليد رنگ و روغن صنعتي و نباتي، توليد لبنيات، مواد خوراکي، مواد شوينده و... همه اين‌ها مخازني دارند که يا در فرايند توليد يا در زمان نگه‌داري محصول از آن‌ها استفاده مي‌شود. محصول ديگر ما در حوزه ابزار دقيق، سنسور اندازه‌گيري دماست. کوره‌هاي عملياتي حرارتي، آجرپزي و صنايعي از اين دست، نياز دارند که دما را در محدوده خاصي نگه دارند تا محصول، کيفيت مناسب داشته باشد. هم‌چنين فليم ديتکتور و فليم اسکنر را توليد مي‌کنيم که در صنايعي به کار مي‌رود که با شعله سروکار دارند و برايشان مهم است شعله با چه کيفيتي مي‌سوزد. مثلا در بويلرهاي نيروگاهي، بايد کنترل کنند و ببيند آيا براي ايجاد شعله، گاز و هوا به صورت بهينه ترکيب مي‌شوند يا خير. به‌خصوص در مورد سطح‌سنج‌ها ما تنها توليدکننده داخلي اين محصول هستيم و از دو روش استفاده مي‌کنيم.

 اين روش‌ها چه هستند و چه تفاوتي با هم دارند؟

در بعضي از موارد از تکنولوژي فراصوت استفاده مي‌کنيم. اين در مواردي است که فشار و دماي مخزن با محيط يکي باشد و ماده داخل مخزن شرايط خاصي نداشته باشد، اما در صورتي که دما و فشار بالا باشد، يا ماده داخل مخزن مايعي باشد که بخارات ا‌يجاد مي‌کند يا خورنده است، براي اندازه‌گيري سطح، تکنولوژي رادار به کار برده مي‌شود.

 لطفا درباره حوزه ديگر کارتان توضيح دهيد. اتوماسيون صنعتي به چه معناست؟

هر جايي که در صنعت، به جاي استفاده از نيروي انساني، شرايط با استفاده از ابزار کنترل شود، اتوماسيون صنعتي داريم. مثل خط توليد کارخانه‌ها. تمرکز ما در اتوماسيون صنعتي بر صنايع کوچک است با رويکرد کاهش مصرف انرژي. مثلا در آجرپزي‌ها به شيوه کاملا سنتي عمل مي‌شود. يک شخص دما و همه فاکتورهاي لازم را براساس تجربه تنظيم مي‌کند و آجر عمل مي‌آيد. ولي با استفاده از اتوماسيون صنعتي شما نيازي به نيروي انساني نداريد و مي‌دانيد براي پخت فلان نوع آجر با کيفيت و رنگ مشخص، شرايط کوره بايد به چه شکل باشد. هم‌چنين در گل‌خانه‌ها مي‌توان با استفاده از اتوماسيون صنعتي، نور، دما، رطوبت و به‌طور کلي تمام فاکتورهاي مورد نياز براي کشت را در حالت ايده‌آل نگه داشت.

 چطور شد که به فکر تاسيس شرکت افتاديد؟

شرکت از سال 84 ثبت شد، اما ايده اوليه اين کار به دوران دانشجويي من و همسرم برمي‌گردد. من ليسانس مهندسي پزشکي و کارشناسي ارشد EMBA دارم و همسرم هم دکتراي معماري کامپيوتر دارد. در آن زمان ايده سطح‌سنج را مطرح کرديم و توانستيم در آزمايشگاه دانشگاه، يک نمونه آزمايشگاهي از آن را با همکاري و راهنمايي اساتيد بسازيم. آن پروژه بسيار کوچک بود، ولي اساتيد ما را تشويق کردند و گفتند امکان استفاده از آن در صنعت هم وجود دارد. ما از همان زمان شروع به تحقيق درباره صنعت کرديم تا ببينيم اين محصول را چطور بايد بسازيم و پياده‌سازي کنيم. سال 87، به شهرک علمي - تحقيقاتي اصفهان پروپوزال ارائه کرديم و بعد از دو سال توانستيم ورژن اوليه آن را در شهرک بسازيم که البته ايرادهاي بسياري داشت و قابليت نصب در صنايع را نداشت. کم‌کم آن نمونه اوليه را بهبود داديم و با رفت‌وآمدي که در صنايع داشتيم، فهميديم مي‌توان در حوزه ابزار دقيق و اتوماسيون صنعتي کارهاي زيادي انجام داد.

 رقيب خارجي نداشتيد؟ چطور توانستيد بازار را قانع کنيد از محصولات شما استفاده کنند؟

چرا. همان زمان نمونه‌هاي آمريکايي و آلماني محصول ما در بازار بود. صنعت به ما پروژه نمي‌داد. ما فعاليت‌هاي تحقيق و توسعه‌مان را ادامه داديم تا بتوانيم نمونه اوليه را بسازيم. صنايع ما را قبول نداشتند. نهايتا قبول مي‌کردند روي يک مخزن به صورت آزمايشي کار کنيم. اولين محصولمان را سال 93 فروختيم. در اين مدت، درآمد شرکت از محل انجام پروژه‌هاي ديگري بود که اکثرا پروژه‌هاي پژوهشي بودند يا پروژه‌هاي کوچکي بود که با صنايع کوچک و دانشگاه تعريف مي‌کرديم و انجام مي‌داديم. گاهي هم قطعات ساده و کوچک مي‌ساختيم. درنهايت هم تمام درآمدمان را براي پيشبرد کار اصلي شرکت صرف مي‌کرديم.

 سرمايه اوليه را از کجا آورديد؟

درواقع آن ابتدا هيچ پولي نداشتيم. دو دانشجو بوديم که در شهرک مستقر شديم و شهرک به ما 13 ميليون تومان وام براي سه سال داد که بتوانيم محصولمان را تکميل کنيم. پس از آن هم همان‌طور که گفتم، درآمدهاي شخصي از محل پروژه‌هاي ديگر را صرف اين کار مي‌کرديم. گاهي همين پروژه‌ها هم هزينه کار را تامين نمي‌کرد و مجبور مي‌شديم وام بگيريم. روزهاي خيلي سختي بود و ما سعي مي‌کرديم از کانال‌هاي مختلف، هزينه‌هاي شرکت را تامين کنيم.

 از همان ابتدا شرکت خودتان را داشتيد، يا قبل از اين‌جا هم جايي کار مي‌کرديد؟

نه، من هيچ‌وقت کارمند جايي نبودم، اما شرايط کارمندي را هميشه در اين شرکت داشتم. من هميشه زودتر از همه به شرکت مي‌آيم و ديرتر از همه هم مي‌روم.

 در طول اين سال‌ها وام مي‌گرفتيد، درآمدهاي شخصي‌تان را هزينه مي‌کرديد تا بتوانيد کار شرکت را به پيش ببريد. نگران نبوديد با شکست شرکت، همه وقت و هزينه‌اي که صرف اين کار کرديد، از بين برود و فقط برايتان بدهکاري بماند؟

چرا، اين نگراني هميشه بوده و اتفاقا هر چه مي‌گذرد، بيشتر مي‌شود، چون ريسک بزرگ‌تر مي‌شود. آن ابتدا اگر ورشکست مي‌شديم، نهايتا 30 ميليون تومان بدهکار مي‌شديم، اما الان وام‌هايي که مي‌گيريم، در حدود 500 ميليون يا 800 ميليون تومان است. ريسک بزرگ‌تر است و نگراني‌ها هم بيشتر. به‌خصوص در شرايط فعلي کشور که صنايع بودجه ندارند و نمي‌توانند از ما خريد کنند. اما چيزي که باعث مي‌شود بر اين شرايط سخت فائق بياييم و پا پس نکشيم، يکي علاقه‌اي است که به حوزه توليدات هاي‌تک داريم. در حال حاضر در ايران ما تنها توليدکننده اين محصولات هستيم و رقباي ما در بازار شرکت‌هاي آلماني و آمريکايي هستند و کيفيت محصولات ما معادل محصولات خارجي است. دليل ديگري که توانستيم در برابر مشکلات مقاومت کنيم، هدف‌ها و اولويت‌هاي شخصي‌مان بود. هميشه دوست داشتيم کاري کنيم که در کشورمان ارزش افزوده ايجاد کند. براي اين‌که با فرهنگ مصرف‌گرايي مبارزه کنيم و چشممان به دست دولت نباشد. بايد در نظر داشت که توليد و تحقيق‌هاي اين‌چنيني زودبازده نيست. ما آن زمان که کارمان را شروع کرديم، اين را قبول داشتيم و منتظر موفقيت زودبازده نبوديم. ما به اين کار علاقه داشتيم، مي‌دانستيم بايد صبر کنيم و نااميد نشويم. به همين دليل با وجود همه ناملايمات، به کارمان ايمان داشتيم و معتقد بوديم کار ارزشمندي است. حتي اگر الان وضعيت مالي‌مان خوب نباشد، همين که توانسته‌ايم تاثير کوچکي در صنعت کشور بگذاريم، برايمان مايه دل‌گرمي است.

 مشکلات کارآفرين‌ها را در کشور چه مي‌دانيد؟

گاهي اين موج‌هايي که براي حمايت از کارآفرينان به‌خصوص شرکت‌هاي دانش‌بنيان در کشور ايجاد مي‌شود، به ضرر ماست. آن‌قدر قوانين سخت‌گيرانه و دست‌وپاگير است که بهتر است اصلا دولت کاري نداشته باشد و اجازه دهد کارآفرين خودش از پس مشکلاتش بربيايد. مثلا بحث معافيت‌هاي مالياتي آن‌قدر بند و تبصره دارد که آخر هم ما بعد از دوندگي‌هاي بسيار نتوانستيم از آن به صورت کامل  استفاده کنيم. اتفاقات اين‌چنيني تمرکز کارآفرين را از بين مي‌برد و وقتي را که بايد صرف انجام فعاليت‌هاي اصلي کسب و کار کند، با پروسه‌هاي تکميل مدارک و جلسه رفتن، پيگيري کردن و... هدر مي‌رود. اگر هم قرار است قوانيني در کشور براي حمايت از کارآفرينان اجرا شود، بايد شفافيت اجرايي داشته باشد. در حال حاضر قانون يک چيز مي‌گويد و چيز ديگري اجرا مي‌شود. گاهي هم تبليغاتي که درباره حمايت از شرکت‌هاي دانش‌بنيان انجام مي‌شود، تصور غلطي را در ذهن افراد ايجاد مي‌کند که سبب مي‌شود به مشکل بخوريم. طرف مقابل ما در بازار فکر مي‌کند که چون شرکت دانش‌بنيان هستيم، از وام‌هاي ميلياردي و معافيت‌هاي مالياتي استفاده مي‌کنيم و درنتيجه در تعاملاتمان دچار مشکل مي‌شويم. توقع دارند فاکتورها را طور ديگري برايشان صادر کنيم، يا از آن‌ها پيش‌پرداخت نگيريم.

فعاليت‌هاي فرهنگي که در راستاي حمايت از ساخت داخل و حمايت از کارآفرينان انجام مي‌شود، خيلي خوب است، اما در بحث صنعت همچنان استفاده از توليدات داخلي، يک بحث تزئيني محسوب مي‌شود. شايد حرکت‌هاي فرهنگي و تبليغاتي در اين حوزه براي محصولات عمومي مفيد باشد اما براي کالاهاي صنعتي بايد تدابير ديگري انديشيده شود. مانند تحريک بازار به خريد محصولات داخلي با اعطاي مشوق‌ها، محدود کردن واردات، دادن تسهيلات به خريداران محصولات داخلي، برنامه‌ريزي براي بيمه محصولات دانش‌بنيان و... در حال حاضر قوانين بسيار خوبي در حوزه حمايت از شرکت‌هاي دانش‌بنيان داريم، اما در عمل شايد يک دهم آن‌ها اجرايي و کاربردي نشده باشد.

البته در بحث کارآفريني نبايد همه از دولت انتظار داشته باشند. خود کارآفرين هم بايد بداند در چه راهي قدم گذاشته و صبر و تحمل داشته باشد. متاسفانه کارآفرين‌هاي ما اهل صبر و پشتکار نيستند و اگر سر سه ماه به هدفشان نرسند، دل‌زده مي‌شوند و پا پس مي‌کشند. الان خيلي مرسوم است که کارآفرينان وضعيت خودشان را با کارمندان مقايسه مي‌کنند و نااميد مي‌شوند. اگر قرار بود همه با اين ديدگاه و فرهنگ زندگي کنند، کشور خيلي عقب‌تر از حالا بود. نکته اين‌جاست که بايد براي به دست آوردن هر ارزشي، سختي کشيد و گاهي نتيجه‌اي که از کار به دست مي‌آيد، از درآمد و مسائل مادي مهم‌تر و ارزشمندتر است. اگر مي‌خواهيم در کشور پيشرفت کنيم، اين مدل ذهني بايد تغيير کند.

 

 

تاریخ انتشار : 1395/07/03
کد : 70353
تعداد بازدید: 10

    تمامی حقوق متعلق به این سایت برای بنیاد ملی نخبگان محفوظ می باشد
آدرس: خیابان آزادی- بین خیابان نواب و رودکی- جنب کوچه طاهرنیا- پلاک 209 تلفن: 63478000 - 09601